Stamboom

Het verhaal begint in Nederland in het voorjaar van 1797, als ene Blaise Maurice Poirot (dan 31 jaar oud), een Frans militair en secretaris van de commandant van Gorinchem, een ralatie krijgt met E.C.C.A. (Anna) van Berch Eijck, 16 jaar oud.
Blaise is geboren in Paris, en hij is een zoon van Blaise Jean Baptiste Poirot en Marie Jeane Francoise Le Roux.
Vader Blaise Jean en twee (?) broers wonen in december 1792 op de Rue de la Vieille Monnoye 31 te Parijs.
(Deze wijk is rond 1855 gesloopt voor de aanleg van de Boulevard de Sébastopol). Vader Blaise Jean laat in 1792 op zijn nieuwe identiteitskaart) noteren dat hij rond 1734 is geboren in Giromagny, een dorpje in de Elzas.(http://www.giromagny.fr/) Ook nu nog is Poirot in het district Haute-Rhin een veel voorkomende naam.

In Gorinchem is Hermanus van Berch Eijck (1744 – 1801) eigenaar van een pand aan de oostzijde van de Hoogstraat (thans nr. 7) in Gorinchem. Het zijn inmiddels wat oudere “royale koopmanspanden”. Kennelijk woont zijn vrouw Johanna daar in 1795 (ten tijde van de Franse inval) alleen met haar dochter, want in 1792 en 1797 zijn haar zoons (oud 24 en 26 jaar), en in 1801 haar man, als planters in respectievelijk Mahaïcas en Rio Demerary (Brits Guyana) overleden.

Een verklaring voor dit alleen-wonen kan gezocht worden in de nauwe familieband de Berch Eijck’s sinds 1737 hebben met deze kolonie. Er is informatie dat H.J. van Berch Eijck zijn opvoeding heeft gehad in Gorinchem, maar zou zijn geboren in Rio Demerarij. Vast staat dat meerdere familieleden daar vooraanstaande posten hebben bekleed. Mischien is het vertrek bespoedigd door de onzekere politieke situatie in de Nederlanden, in relatie tot de bestuurlijke functies die H.J. van Berch Eijck heeft vervuld. In 1777 zat hij namelijk in de Raad van Gorinchem en in 1788 heeft hij een functie in “De Nieuwe Vroedschap”. In de provisionele regering van 1795 komt hij niet voor. Is hij in 1787 in ongenade gevallen (was hij fout“?) tijdens de korte revolutie van de patriotten tegen Prins Willem V? Heeft Hermanus geprobeerd om in zuid amerika een nieuw leven voor zijn gezin voor te bereiden? Waren er andere redenen waarom hij liever in zuid amerika woonde? Hoe het ook zij, al vóór de Franse inval van 1795 woonden “de mannen uit het gezin” in West-Indië.

Wellicht heeft vrouwe van Berch Eijck (gedwongen) inkwartiering gehad, zoals zo velen in de tijd in Gorinchem. Op enigerlei wijze heeft haar 16-jarige dochter in maart 1797 een relatie gekregen met “een franschman”, Blaise Maurice Poirot. Voor de familie waarschijnlijk een pijnlijke zaak omdat naast de politieke tegenstelling, de familie Nederlands-hervormd is en de aanstaande schoonzoon Rooms katholiek en twee tja….. maal zo oud.

Dat zelfde jaar al, op 10 september 1797 trouwt het stel in Gorinchem en trekt het in bij de schoonmoeder. Drie maanden later, op 22 december 1797 wordt hun dochter Maria geboren. In 1801 overlijdt zoals gezegd Hermanus van Berch Eijck als planter in Rio Demerary. Korte tijd later, ergens rond 1802, verhuist het gezin Poirot (inmiddels met drie [nog levende] kinderen) en “Oma Johanna” (de schoonmoeder van Blaise), naar Poederoyen.

Waarschijnlijk woont men dus op de Heerlijkheid (het landgoed) Poederooyen, dat dan beheerd wordt door achterneef Johan Aleijdus Swaen. Deze voert echter zo’n slecht beheer over de Heerlijkheid, dat hij dit in 1805 moet verkopen en in 1811 overdragen aan generaal Jan Elias Rom.

Op 30 november 1813 landt prins Willem III te Scheveningen. De prins zal als soeverein vorst over Nederland, België en Luxemburg regeren. Blaise blijft in 1814 (oud 49-jaar en met dán 8 kinderen) in Nederland achter als de Fransen het land verlaten en later, in 1815 bij Waterloo verslagen worden. De Prins van Oranje bleek niet van plan om zijn oude tegenstanders, die met de vijand hadden geheuld, te straffen. Hij trof een inmiddels uitstekend georganiseerde ambtelijk apparaat aan. De oude oranjemannen uit 1795 krijgen hun ambtelijke functies dan ook niet terug. Vorst Willem handhaafde (of benoemde) ervaren personen die veelal een ‘verdacht’ verleden achter de rug hadden.

Maar hoe slaagde Blaise (als oud militair) er in om in zijn onderhoud te voorzien nadat hij het leger had verlaten? In mei 1800 noemt Blaise Maurice zich nog “secretaris van de commandant van Gorinchem”. Bij de doop van zijn achtste kind, in november 1812, noemt Blijcius Mauritz (zoals hij zich nu noemt) zich “oud-militair”.
Vanaf 1818 wordt hij benoemd als “winkelier” en “particulier”.

Op 23 oktober 1816 verhuist het gezin met acht kinderen van Poederooyen naar Heusden alwaar nog vier kinderen geboren worden. Men vestigde zich aan de Vischmarkt 92 en later op Wijsch Einde 96.

Er heerst weinig voorspoed in Huize Poirot. In 1821 krijgt hun eerste dochter een onecht kind, genaamd Mathijs Poirot (!). Zoon Jan gaat jong uit huis en gaat bij zijn oom J. Swaen, inwonen. In 1828 verwekt zoon Maurits een onecht kind bij Henriëtte Corbussier. Vanaf 1830 kan men de huur niet meer betalen. Twee dochters zijn chronisch ziek en niet tot werken in staat. Vanaf 1835 is de familie financieel geheel aan lagere wal. Anna van Berch – Eijck schrijft (dus onder haar eigen naam) in deze 27 jaar maar liefst 160 bedelbrieven aan het koninklijk huis. Zij ontvangt in die jaren ten minste 3.615 guldens van de drie koningen.

In 1842 overlijdt Blaise (76) en in 1862 overlijdt uiteindelijk Anna (82) te Heusden. Uit het huwelijk, dat 44 jaar mocht duren, zijn dan twaalf kinderen geboren.

Je vindt de stamboom op http://poirot.voorouders.net/